Historia pewnej piosenki: Falarek Band - Red Light

Czerwone światło dla cywilizacji. Ponure proroctwo ujęte w skoczną, folk-rockową formę. 

Historia pewnej piosenki: Zeznanie - Funny Hippos

Teledysk do Zeznania wrocławskiej formacji Funny Hippos po raz pierwszy zobaczyłem prawdopodobnie w roku 1996 w nieodżałowanym Clipolu emitowanym przez telewizyjną Dwójkę. Pamiętam, że nagrałem go wówczas na VHS. Niestety, kaseta gdzieś przepadła. A szkoda, bo klip jest dziś kompletnie nieosiągalny. Cóż więcej... Reputacja zastępuje osobowość!

Historia pewnej piosenki: Golem (Moloch) - Józef Skrzek

Kawał soczystego rock'n'rolla ze ścieżki dźwiękowej do filmu Golem w reżyserii Piotra Szulkina.

Muzykę do piosenki skomponował (a także wykonał wspólnie z Januszem Hryniewiczem) Józef Skrzek, za tekst posłużył tu wiersz Mirona Białoszewskiego Wprawiony w wylot... Utwór został wydany na płycie Film i Teatr I dokumentującej muzykę teatralną i filmową Skrzeka z lat 1979-1983. Album stanowi część 20 płytowego boxu zatytułowanego Viator 1973-2007, który ukazał się nakładem Metal Mind Productions w roku 2007.

Trupa Trupa - Headache

Kontakt z ich poprzednim wydawnictwem groził chorobą morską, tym razem przyprawiają słuchaczy o tęgi ból głowy. O kim mowa? O trójmiejskiej Trupie Trupa, która 7 marca opublikowała swój najnowszy album zatytułowany Headache.

Historia pewnej piosenki: Six Feet Under - Serpent Beat

W tematyce funeralnej. Nick Cave spotyka The Doors, otwierają butelkę z absyntem i...

Utwór nr 3 z debiutanckiego self-titled albumu nieodżałowanej wrocławskiej formacji Serpent Beat funkcjonującej w latach 1992-2001. Piosenka będąca dziełem duetu Dariusz Bufnal- Dariusz Pal znalazła się również na składance Brum Numer 50 (1997). 

Cover Me: Pink Floyd (Różni wykonawcy - One of My Turns, a tribute to Pink Floyd)

Włosi w hołdzie Anglikom. Album bellissimo.

15 pinkfloydowych klasyków w wykonaniu podopiecznych wytwórni Mag-Music. Bez żenady i wycieczek na skróty. Z szacunkiem dla oryginałów, ale nie na klęczkach. Moje typy: Astronomy Domine (DUNE), Have A Cigar (Mondo Naif), If (Ka Mate Ka Ora).

Historia pewnej piosenki: Ballada o nutrońcach - Zdrój Jana

O skutkach beztroskiego gatunków krzyżowania. Awangarda w pełnym tego słowa znaczeniu.

Utwór zarejestrowano podczas sesji w studiu Polskiego Radia, w roku 1971. Tekst: Ryszard Antoniszczak, muzyka: Jacek Ukleja.

Historia pewnego utworu: States Evidence - Irving Joseph

Utwór z płyty Murder, Inc. amerykańskiego pianisty i kompozytora Irvinga Josepha. U nas znany głównie z czołówki najbardziej sensacyjnego programu TVP.

Ten monumentalny dreszczowiec przez blisko 22 lata rozpoczynał Sensacje XX wieku, audycję której pomysłodawcą, autorem oraz prowadzącym był dziennikarz i popularyzator historii, Bogusław Wołoszański. 

States Evidence to numer dwa na albumie Murder, Inc. wydanym w roku 1960 i do tej pory dostępnym wyłącznie na winylu. 

Trupa Trupa - LP

Po angielsku, ale bez popadania w banał. Mrocznie, ale nie dołująco. Podniośle, acz bez patosu. Snobsterzy powinni być usatysfakcjonowani. Zresztą nie tylko oni.

We're gonna make a revolution today... tę śmiałą deklarację słyszymy już na samym początku debiutanckiego albumu gdańskiej formacji Trupa Trupa, dowodzonej przez śpiewającego i grającego na gitarze poetę (barda?) Grzegorza Kwiatkowskiego. 

(The) Rich Kids - Księżniczka i rozpuszczone bachory

Efemeryczna supergrupa z drugiej połowy lat 70. Jedyny taki kwartet łączący w swojej muzyce tradycje power popu spod znaku The Small Faces z nowofalowymi i punkowymi naleciałościami.

piguła

kto zacz: (The) Rich Kids 

kraj: Anglia (Londyn) 

lata działalności: 1977-1978 (oficjalnie 1979)

skład:

Glen Matlock - gitara basowa, wokal

Midge Ure - wokal, gitara, klawisze

Rusty Egan - perkusja

Steve New - gitara, wokal

a także:

Mick Jones - gitara (1977)

Mick Ronson - gitara (1978) 

Ian McLagan - klawisze (1978)

szufladka: new wave, power pop, rock, punk-rock

Triple Dice - Podtrzymać dobrą tradycję

Triple Dice to piątka młodych (a nawet bardzo młodych - sądząc po zamieszczonym poniżej klipie), niesamowicie utalentowanych muzyków z południowej Holandii, zakochanych po uszy w klasycznym rockowym brzmieniu lat 60. i 70. 

Historia pewnej piosenki: DJ Vasile - Zdob Si Zdub

Najbardziej rozpoznawalny numer hardcore'owych wymiataczy z Mołdawii.

Utwór pochodzi z wydanego w roku 2003 albumu pt. 450 De Oi (ang. 450 Sheep).

Jimmy Page - Death Wish II (The Original Soundtrack)

Death Wish II z roku 1982 to pierwszy album Jimmy'ego Page'a wydany po rozwiązaniu Led Zeppelin (1980 r.). Longplay zawierał muzykę do obrazu Michaela Winnera pod tym samym tytułem. Film opowiadał o dalszych losach znanego z thrillera Death Wish (1974 r.) architekta, Paula Kerseya (w tej roli nieodżałowany Charles Bronson) samotnie wymierzającego sprawiedliwość przestępcom.

Rauul & Shoshana - Coś się kończy, coś się...

Pamiętacie Carusellę? Pisałem o niej na łamach Mojej Stodoły w maju zeszłego roku. Parę miesięcy później ten izraelski duet zakończył działalność. Jego członkowie - perkusista i wokalista Guy Shechter oraz wokalistka i gitarzystka Tamar Aphek, nie przeszli jednak na muzyczną emeryturę i zaangażowali się już w nowe projekty.

Guy gra obecnie w grupie Rauul, kontynuującej hardcore'ową tradycję Caruselli, zaś Tamar wspólnie z bębniarzem, Yonatanem Harpakiem tworzy rockową Shoshanę.

Zdj. Facebook

Liberum veto - wywiad z zespołem A.P.A.M.A.U.

Z muzykami formacji A.P.A.M.A.U. spotkałem się w gościnnych murach wrocławskiego klubu bilardowego Spider (mieszczącego się w tzw. blaszaku przy ul. Komandorskiej 147). Leniwe środowe popołudnie upłynęło nam na rozmowie o muzyce, nowych mediach, żywym tetrisie i motoryzacji...

Moja Stodoła: Ani piękni, ani młodzi, ani utalentowani. Jacy zatem?

Witek [Abramowicz – perkusja]: wydaje mi się, że spontaniczni. To jest to, co dla mnie jest takie znamienne. Na próbach to widać, po tym jak gramy. Ostatnio jak mieliśmy koncert chłopaki zdziwili się, że kawałek jaki mieliśmy już ograny, grałem zupełnie inaczej. Robiłem to zresztą specjalnie, no bo sobie myślę: kurde, nudne jest granie takiej samej koncepcji. Ostatnio doszliśmy też do wniosku, że ja kawałka "Won't Stop" nigdy nie zagrałem tak samo.

Liberum veto - wywiad z zespołem A.P.A.M.A.U. (cd)

MS: Sporo się u Was ostatnio dzieje. Często występujecie, bierzecie udział w różnych przeglądach, macie też menagera [Jan Straus - "przyjaciel, cwany skurwysyn i obiektywny krytyk"] i – co najważniejsze - grupkę oddanych fanów. Nadal uważacie się za zespół amatorski?

Bartek: Różne są kryteria mówienia co oznacza zespół amatorski, a co profesjonalny. Nie jesteśmy po szkole muzycznej. Każdy z nas, oprócz Jacka, grał kiedyś w jakimś zespole, przynajmniej jednym. Mój dobry kolega powiedział kiedyś, że muzycy dzielą się na amatorów i niemuzyków, gdyż osoby po szkole muzycznej często myślą w sposób schematyczny. Ja się cieszę, że każdy z nas jest takim indywidualistą, takim troszeczkę wolnym ptakiem...

Jacek: Chcesz żeby ludzie po szkołach muzycznych nas znienawidzili [śmiech]?

Bartek: ...dlatego nasze pomysły są takie, a nie inne. Możemy być na swój sposób oryginalni. Czy będziemy się z tego utrzymywać? Długa droga przed nami. Tak jak z pytaniem o longplay. Na razie jesteśmy na etapie zdobywania sobie rozgłosu we Wrocławiu. Jest to dobra zabawa, robimy to dla samego faktu, żeby coś takiego przeżyć. . Każdy z nas spotyka się z czymś takim, że praktycznie codziennie ktoś spotyka jakiegoś znajomego, który pyta: "co w zespole? jakie Wasze plany? co teraz gracie? gdzie gracie? chciałbym Was zobaczyć". To ostatnio najczęstsze pytania. Zdarzają się też osoby, które chcą popatrzeć na nasze kawałki od strony technicznej. Oceniają surowo - mają do tego prawo. Wiesz, żaden z nas nie zna nut, jesteśmy trochę jak Beatlesi. 

Janek [Straus - menager]: Ja mogę odpowiedzieć z perspektywy kogoś z zewnątrz. Jestem z chłopakami od ich drugiego koncertu. Z każdym kolejnym występem zauważałem progres zespołu. Pod względem zachowania chłopaków i muzycznie. Wokalnie również. Co koncert wydawało mi się, że słucham coraz lepszej grupy. Po objęciu przeze mnie zacnej funkcji menagera [śmiech], zespół przeszedł w sferę bardziej profesjonalną. Bardziej chłopakom zależy na brzmieniu, na próbach są ciekawi mojej opini - "jak to słychać? czy lepiej coś zmienić?". Wydaje mi się, że wszystko idzie w kierunku bycia coraz lepszym zespołem.

A.P.A.M.A.U. - Nowe idzie, nowe...

Ani piękni, ani młodzi, ani utalentowani - w skrócie A.P.A.M.A.U. - to formacja, która w ostatnich miesiącach szturmem zdobywa sceny wrocławskich klubów rockowych. Na temat urody oraz wieku członków zespołu wypowiadać się nie będę. W kwestii talentu wątpliwości nie mam jednak żadnych - mają go chłopaki pod dostatkiem!
Przekonajcie się o tym sami, słuchając debiutanckiej demówki A.P.A.M.A.U., zamieszczonej na oficjalnym profilu kapeli na FB.

Brzydcy, starzy i "beztalentni" - zdj. z profilu grupy na Facebooku

piguła

kto zacz: A.P.A.M.A.U.

lokalizacja: Wrocław, Polska

aktywni od: 2010

skład:

Witek "Vtec" Abramowicz - perkusja 

Grzesiek "Grban" Bandurowski - gitara prowadząca

Bartek Bieda - gitara basowa

Jacek Fabianowicz - wokal

Dawid Kania - gitara rytmiczna, wokal

szufladka: rock, post-grunge

kontakt: apamauofficial@gmail.com

FOJE - Zza miedzy

qwerty, qwerty... próba klawiatury... start...

Na tzw. dobry początek - artyści z za miedzy, czyli litewski zespół FOJE. Grupa, która u naszych sąsiadów dorobiła się statusu wykonawcy kultowego, wydała 17 albumów, wielokrotnie tryumfowała na litewskich listach przebojów, zebrała najważniejsze nagrody tamtejszego przemysłu muzycznego i będąc u szczytu kariery zakończyła działalność. Ale po kolei...

piguła:
kto zacz: FOJE*
* lit. foje - foyer [czytaj: fuaJE] sala lub korytarz obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp. (za Słownik Języka Polskiego, dostęp: www.sjp.pl )
lata działalności: 1983-1997
kraj: Litwa
szufladka: rock, pop,