YASSASIN - Social Politics

Debiutancki singiel hałaśliwego żeńskiego kwintetu z Londynu.

Social Politics to kwintesencja skocznego, melodyjnego indie-rocka brzmieniowo zakorzenionego w starych dobrych latach 90. ubiegłego stulecia. Słowa utworu można odebrać jako wyraz poparcia, dla wszystkich którzy mają odwagę iść własną drogą na przekór sztywnym normom i oczekiwaniom otoczenia.

Premiera piosenki oraz towarzyszącego jej klipu (wyreżyserowanego przez Isabel Albuquerque) odbyła się pod koniec czerwca.

Yassasin tworzą:
Anna Haara Kristoferson - wokal, melodica,
Joanna Curwood - gitara, wokal,
Moa Papillon - gitara, wokal,
Raissa Pardini - bas, wokal,
Ruth Nitkiewicz - perkusja,

w sieci:
Facebook 
SoundCloud 
Social Politics do pobrania za darmo 

Touching the Void - Obsession

Nowa EP-ka Touching the Void na CD i w sieci.

Obsession to drugie, po singlu Parallel Lives, wydawnictwo formacji Touching the Void, założonej w roku 2010 przez Andiego Oppenheimera (ex Oppenheimer Analysis, Oppenheimer MkII) i Marka Warnera (Sudeten Creche, Rossetti's Compass). Czteroutworowy mini-album zawierający dwie premierowe piosenki i dwa remiksy zapowiada debiutancką płytę duetu, która ukaże się pod koniec tego roku. 

Red Turns To... - Głęboki sen

Red Turns To... to zapomniani podopieczni fabryki zimnej muzyki czyli wytwórni Factory Records. Zespół aktywny studyjnie i scenicznie w latach 1983-86 pozostawił po sobie zaledwie jedną trzyutworową EP-kę zatytułowaną Deep Sleep. Materiał na niej zawarty zbliżony był brzmieniowo do ówczesnych propozycji New Order, a za jego produkcję odpowiadał sam Stephen Morris.

Odsłuch: Różni wykonawcy - The Cage (The First 20 Years)

Kompilacja wydana z okazji dwudziestolecia istnienia studia The Cage.

Album zawiera 40 kawałków wyprodukowanych, zremiksowanych i zmasterowanych przez Martina Bowesa (współtwórcę formacji Attrition) w "klatce", w latach 1993-2013. Wśród wykonawców m.in. Mona Mur En Esch, The Klinik, Die Form, Naked Lunch, Oppenheimer MK II i Rossetti's Compass.

Odsłuch: Death By Milkfloat - John Peel Session One

Mały suplement do wpisu o Death By Milkfloat (ze stycznia 2012 roku) - zapis pierwszej sesji zespołu dla legendarnego DJ-a radia BBC.

Nightmares In Wax - Dylematy woskowej panienki

Dawno, dawno temu gdy Pete Burns nie był jeszcze chodzącą przestrogą przed poprawianiem Matki Natury za pomocą skalpela i botoksu, wokalista wspólnie z Philem Hurstem, Martinem Healym, Walterem Ogdenem i Mickiem Reidem tworzył całkiem nieźle zapowiadający się gothic-rockowy projekt o nazwie Nightmares In Wax. Kapela działała w Liverpoolu, w latach 1979-80 i pozostawiła po sobie EP-kę pt. Birth Of A Nation. 

Na gruzach NIW powstała formacja Dead Or Alive, z którą Burns popełnił bodaj najbardziej wkurzający hit dyskotekowy wszechczasów (link dla niezorientowanych).

Modern Eon - Fikcyjne opowieści

Debiutancki, a zarazem jedyny pełnowymiarowy album formacji Modern Eon zatytułowany Fiction Tales ukazał się w sprzedaży 32 lata temu. Wypełniła go muzyka stylistycznie pokrewna dokonaniom Section 25, Echo & the Bunnymen oraz The Cure, nacechowana przy tym jednak oryginalnością i emanująca niepowtarzalnym klimatem tajemniczości. 
Podobno grupa chciała zaangażować do produkcji krążka samego Ennio Morricone. Mistrz miał odmówić, argumentując, że nie po drodze mu z rockową estetyką. Ostatecznie płytę wyprodukowali wspólnie: Modern Eon oraz Lawrence Diana (znany choćby ze współpracy z The Stranglers, Rogerem Daltreyem czy OMD). 

Modern Eon - dyskografia

3 Minutes - Dzieci jutra

3 Minutes (00.3 Minutes) to brytyjska grupa nowofalowa, założona na początku 1980 roku przez gitarzystę i wokalistę Johnny'ego Warmana, perkusistę Jeffa Richa i basistę Paula Martineza. Nazwa zespołu była wyjątkowo adekwatna do długości jego kariery. Trio istniało bowiem zaledwie kilka miesięcy i zniknęło ze sceny po zagraniu kilkunastu koncertów (m.in. u boku The Vapors i XTC) oraz wydaniu dwuutworowego singla.

piguła

kto zacz: 3 Minutes (00.3 Minutes)

kraj: Anglia

lata działalności: 1980

skład:

Johnny Warman

Jeff Rich

Paul Martinez

szufladka: new wave, post-punk, synth-pop

(The) Rich Kids - Księżniczka i rozpuszczone bachory

Efemeryczna supergrupa z drugiej połowy lat 70. Jedyny taki kwartet łączący w swojej muzyce tradycje power popu spod znaku The Small Faces z nowofalowymi i punkowymi naleciałościami.

piguła

kto zacz: (The) Rich Kids 

kraj: Anglia (Londyn) 

lata działalności: 1977-1978 (oficjalnie 1979)

skład:

Glen Matlock - gitara basowa, wokal

Midge Ure - wokal, gitara, klawisze

Rusty Egan - perkusja

Steve New - gitara, wokal

a także:

Mick Jones - gitara (1977)

Mick Ronson - gitara (1978) 

Ian McLagan - klawisze (1978)

szufladka: new wave, power pop, rock, punk-rock

(The) Rich Kids - dyskografia

Victims Of Pleasure - Niewolnicy mody

"Ofiary rozkoszy" funkcjonowały na brytyjskiej scenie new wave w latach 1980-82. Trzon formacji stanowili: basista i wokalista Kenny Jones oraz gitarzysta Gez Prior - obaj znani również z występów w post-punkowej załodze The Monos! Oprócz nich w składzie grupy znaleźli się także: perkusista Chris Wyles i grająca na klawiszach Virginia Astley (w '81 jej miejsce zajął Steve Gurl).

piguła

kto zacz: Victims Of Pleasure (V.O.P.)

lata aktywności: 1980-1982 

skąd: Anglia (Clapham - Londyn)

skład:

Chris Wyles - perkusja

Gez Prior (Jez Prior) - gitara

Kenny Jones - gitara basowa, wokal

Steve Gurl - klawisze

Virginia Astley - klawisze

szufladka: new wave, new romantic, synth-pop

Circuit 7 - Chłopcy ery video

Muzyka Circuit 7 to esencja prostego syntetycznego grania doprawionego dźwiękami żywych instrumentów. Duet powstał w Anglii, w 1982 r. i zniknął ze sceny trzy lata później, pozostawiając po sobie dwa niskonakładowe single. Przed zapomnieniem ocaliła formację oficyna Minimal Wave, która w roku 2009 wypuściła na rynek kompilacyjny longplay zawierający wszystkie nagrania Brytyjczyków.

piguła
kto zacz: Circuit 7
skąd: Anglia
lata działalności: 1982-1985
skład: 
Martyn Good
Andy Partington
szufladka: synth-pop, new wave, minimal

Cupol - I tak przez wieki

Mocno eksperymentalny projekt założony przez muzyków formacji Wire: gitarzystę Bruce'a Gilberta i basistę oraz wokalistę Grahama Lewisa.

piguła

kto zacz: Cupol

skąd: Anglia, Londyn

lata działalności: 1980

skład:

Bruce Gilbert

Graham Lewis

szufladka: post-punk, muzyka eksperymentalna, industrial

In Camera - Rozmowy na strychu

In Camera to kolejna efemeryda ze stajni 4AD. Grupa powstała pod koniec lat 70. i wykonywała muzykę post-punkową, stylistycznie zbliżoną do dokonań Joy Division i Public Image Limited. W zespole występował późniejszy członek The Wolfgang Press - Andrew Gray.

Zdj. Teen Beat Records

In Camera - dyskografia

single i EP-ki

Rema-Rema - Bez świateł na końcu

Rema-Rema to jedno z pierwszych przedsięwzięć muzycznych Michaela Allena i Marka Coxa, znanych głównie z The Wolfgang Press. Oprócz tej dwójki, w projekcie brali udział również: Gary Asquitch (później m.in. w Mutabor! i Renegade Soundwave), Marco Pirroni (w latach 1980-82 w Adam and the Ants) oraz Dorothy Max Prior (później m.in. w Psychic TV).

Muzyka kwintetu stanowiła niekonwencjonalną mieszankę garażowego punka, industrialu i noise'u. Debiutanckie (i zarazem jedyne) wydawnictwo Rema-Rema, 12 calowa EP-ka, Wheel In the Roses - ukazało się w sprzedaży dokładnie 1 kwietnia 1980 roku. Zawartość płytki nie była jednak primaaprilisowym żartem.

Zdj. z Discogs.com

Second Layer - Morfina dla umierających i medale dla poległych

Second Layer (wymiennie 2nd Layer) to nazwa studyjnego projektu współtworzonego przez członków założycieli The Sound: wokalistę i gitarzystę Adriana Borlanda oraz basistę Grahama Baileya. Twórczość duetu stanowiła udaną hybrydę elektronicznych brzmień z dźwiękami "żywych" instrumentów i wynikała z fascynacji obu muzyków dokonaniami takich grup jak: Kraftwerk, Tangerine Dream, a także The Stooges i Velvet Underground. 

Między '79 a '81 panowie wydali dwie EP-ki i jedną płytę długogrającą, zatytułowaną World Of Rubber, po czym zakończyli działalność pod szyldem Second Layer.

Zdj. Discogs.com

Second Layer - dyskografia

Death By Milkfloat / Milkfloat - Kto się boi mleczarza?

Połączenie punkowej zadziorności z niemal jazzowym wyczuciem i precyzją wykonawczą - tak pokrótce można by scharakteryzować muzykę tria z Hull. Równie zaskakującą i nietypową jak nazwa zespołu, w wolnym tłumaczeniu oznaczająca "śmierć [spowodowaną] przez mleczarkę" (samochód, nie kobietę roznoszącą mleko).
Formacja nie wypłynęła nigdy na szersze wody - na przeszkodzie stanęły problemy ze znalezieniem odpowiedniego wydawcy oraz brak wystarczającej determinacji ze strony samych muzyków. W ciągu blisko 7 letniej kariery kapela wydała 6 EP-ek, zarejestrowała jeden album (do dzisiaj nie ujrzał on światła dziennego) i zagrała kilkadziesiąt koncertów m.in. u boku takich ekip jak The Dog Faced Hermans, Wolfhounds czy Firehose. "Mleczarki" dorobiły się również niewielkiej, ale za to wiernej grupy fanów, do których zaliczał się legendarny już prezenter BBC Radio, John Peel.

Zdjęcie z oficjalnej strony Death By Milkfloat