Ogląd: Goodbye Serenade - The Rebel Light

Opuszczamy na chwilę mroczne i zimne hale produkcyjne i udajemy się do słonecznej Kalifornii. Pożegnalna serenada to najnowsza propozycja indie popowego tria z Miasta Aniołów. Towarzyszący piosence klip zespół zrealizował własnym sumptem.

Teledysk skompilowano z fragmentów filmów dokumentujących takie wzniosłe momenty w dziejach ludzkości jak m.in. telewizyjne przemówienie Napoleona Hilla (ze słynną sentencją: co umysł ludzki potrafi wymyślić i w co uwierzy, tego potrafi także dokonać), lot braci Wright, lądowanie na Księżycu oraz protest chińskich studentów na placu Tian'anmen. A wszystko po to by - jak twierdzą muzycy - ukazać co jesteśmy w stanie osiągnąć, gdy koncentrujemy naszą energię na budowaniu czegoś pozytywnego i zamiast stawiać mury burzymy je.

Naiwne czy nie, odrobina optymizmu jeszcze nikomu nie zaszkodziła. A już od jutra MS z powrotem w krypcie.

w sieci:

Facebook

strona zespołu

Doppler Effect - Hard At Work

Fabryczny chłód i brzmieniowa asceza przenikają się w nagraniach na Hard At Work z synth-popową melodyjnością przywodząc na myśl z jednej strony twórczość Depeche Mode (zwłaszcza z okresu Some Great Reward), a z drugiej dokonania licznych efemerycznych zespołów z kręgu minimal wave.

Yishay - Trinity Tapes II

Będąc młodym redaktorem, napisał raz do mnie muzyk imieniem Yishay. Yishay to dwudziestoparoletni rudzielec z LA. Kiedyś grał rocka, ale potem mu się odwidziało. 8 sierpnia odbędzie się oficjalna premiera jego najnowszej (drugiej) EP-ki, zatytułowanej Trinity Tapes II. Materiał już dziś możecie znaleźć na soundcloudzie.

Trinity Tapes II zawiera trzy zgrabne, popowe kompozycje obficie doprawione gitarowymi riffami i depechową elektroniką. Nienachalnie chwytliwe, świetnie wyprodukowane, z dużym radiowym potencjałem. I gdyby jeszcze tylko nasz artysta nie śpiewał tym zmanierowanym zbolałym głosem...

w sieci:
facebook

The Cardboards - Dawno temu w Ameryce

W roku 1980 początkująca reżyserka Stephanie Beroes zrealizowała paradokument Debt begins at 20 poświęcony ówczesnej pittsburskiej scenie alternatywnej. Jednym z głównych bohaterów tego kultowego już obrazu był Bill Bored, charyzmatyczny perkusista nowofalowych The Cardboards. I o nich dziś właśnie...

The Cardboards na żywo w Mattress Factory. Aut. zdj. Larry Rippel, Myspace.

Odsłuch: Brontosaurus - Safe To Surface

Singiel Safe To Surface stanowi zapowiedź drugiego albumu chicagowskiej formacji Brontosaurus zatytułowanego Our Animal Ways. Płyta ukaże się w już w czerwcu tego roku nakładem Crash Avenue.

Brontosaurus, fot. strona wydawcy.

Odsłuch: Różni wykonawcy - Relapse Records: 25 Years of Contamination

Oficyna Relapse Records obchodzi w tym roku dwudziestopięciolecie swojego istnienia i zaprasza Was na przyjęcie urodzinowe. Całkiem nietypowe, bo to jubilatka będzie rozdawała prezenty. A jest ich - prezentów rzecz jasna - dokładnie 184. Tyle bowiem utworów liczy składanka 25 Years of Contamination, którą możecie pobrać z Bandcampa amerykańskiej wytwórni za symboliczne "co łaska". 

UNUR - No Human Self

Po wydaniu dwóch całkiem udanych EP-ek: Anywhere (2010) i Anyone (2012), projekt UNUR (czyli Patrick Scott w otoczeniu maszyn), opublikował na początku lutego tego roku swój debiutancki pełnowymiarowy album. Wydawnictwo nosi tytuł No Human Self i zawiera 13 utworów napisanych i zarejestrowanych pomiędzy końcówką 2011 a pierwszą połową 2013 roku. 

fot. jessi t. walsh

Möthersky - Duch czasu

Muzyka Möthersky to idealna propozycja zarówno dla fanów krautrocka, jak i dla entuzjastów stylistyki post-punkowej. 

piguła

kto zacz: Möthersky 

skąd: Fort Lauderdale, Floryda, USA

początek działalności: 2008

skład:

Richard Vergez - gitara, syntezator, taśmy, programowanie perkusji

Kelvin Mitchell - syntezator, bas

Raphael "Chrome Dick" Alvarez - gitara, syntezator

szufladka: post-punk, krautrock, new wave, shoegaze,

Cover Me: Misfits (Różni wykonawcy - "Acoustic A.D." An Acoustic Tribute To The Misfits)

Oazowo-biesiadne wersje misfitsowskich killerów - w sam raz dla harcerzy i leśnych piromanów.

Składak wysmażyła nowojorska oficyna Acoustic Fury Records specjalizująca się w tego typu wydawnictwach (w ofercie wytwórni znajdziemy też m.in. akustyczny tribute album dla Ramones).

Historia pewnej piosenki: Mercy - Steve Jones

Lato, wakacje i tani sentymentalizm. Odchodzimy - ale tylko na chwilę - od mroków, dziwadeł i ciężarów i zapuszczamy się w rejony bardziej mainstreamowe. 

Steve Jones kojarzony jest przede wszystkim jako gitarowa podpora Sex Pistols, ewentualnie etatowy muzyk Iggy'ego Popa*. Mało kto już dziś pamięta, że artysta próbował również kariery solowej. W drugiej połowie lat 80. wydał dwa albumy utrzymane w klimacie hardrockowym - Mercy ('87) i Fire and Gasoline ('89). Utwór tytułowy z debiutanckiego krążka Jonesa trafił nawet na ścieżkę dźwiękową serialu Miami Vice (u nas znanego lepiej jako Policjanci z Miami).

Motór, skóra, długie pióra. W tle Route 66. A wszystko w kolorystyce niemego kina. Oto przepis na klip do hardrockowej ballady A.D. 1986. 

Gel Set - Z kłódką w głowie

Subtelne syntetyczne plumkanie przyozdobione sennym kobiecym wokalem. I żeby nie było za poważnie i zbyt melancholijnie - odrobina czarnego humoru w tekstach. Oto propozycja jednoosobowego projektu Gel Set powołanego do życia w roku 2011 przez Laurę Callier.

piguła
kto zacz: Gel Set
skład podstawowy: 
Laura Callier - syntezatory, wokal
pochodzenie: USA, Chicago
początek działalności: 2011
szufladka: synth-pop, new wave, minimal, darkwave
kontakt: poodlecanoodle@yahoo.com

Agape - Usta szczelnie rozdziawione

Pozostajemy w Salt Lake City. Jednym z ciekawszych fragmentów składanki Seedy Lusty prezentowanej przeze mnie w poprzednim wpisie, był utwór Neracletian Servos. Elektroniczny kawałek o niemal hardcore'owym brzmieniu, niesamowicie energetyczny i mocno wrzynający się w mózg. Numer wyszedł spod ręki Ryana Powersa, na co dzień występującego pod szyldem Agape. Dziś nieco więcej o tym artyście.

piguła

kto zacz: Agape 

pochodzenie: USA, Salt Lake City

początek działalności: 2001

skład podstawowy:

Ryan Powers - klawisze wszelakie, wrzaski

dodatkowo:

Jud Powell - perkusja (2001, 2008)

Mike Wright - gitara basowa (2001-03)

szufladka: elektronika, noise, hardcore

Odsłuch: Różni wykonawcy - Seedy Lusty

Muzyczna pocztówka ze stolicy stanu Utah.

Kompilacja Seedy Lusty, opublikowana na Bandcampie w styczniu 2011 roku, zawiera nagrania artystów reprezentujących różne oblicza alter-sceny Salt Lake City. Od zachowaczego indie-rocka, przez hardcore'ową elektronikę po wściekły punk i ekstremalny noise. Prawie każdy znajdzie tu coś dla siebie ;)

Unur - One man show

Patrick Scott, ukrywający się pod pseudonimem Unur, to prawdziwy człowiek orkiestra: komponuje, pisze teksty, nagrywa, produkuje, śpiewa, gra na gitarze i syntezatorze, obsługuje automat perkusyjny, a także koncertuje (ostatnio nawet dość intensywnie). Do muzyki młodego Amerykanina przypinano już wiele łatek m.in.: lo-fi, krautrock, minimal wave, new wave, post-punk i synth-pop. Moją ulubioną jest natomiast "post something", znaleziona na stronie wydawcy Modern Tapes.

Historia pewnej piosenki: Legalize Heroin - Steven Fields

Jedyny singiel firmowany nazwiskiem lidera nowofalowej grupy Iron Curtain. Tzw. pieśń społecznie zaangażowana.

Wolne konopie? Legalna marihuana? Steven Fields poszedł w swoim protest songu dużo dalej. Oto pełny tekst tego "manifestu":

DNA - Pocałunek egomaniaka

Jeden z pionierskich zespołów nowojorskiego ruchu no wave, łączący w swojej muzyce punkowy pazur z tradycjami eksperymentatorskimi spod znaku Captaina Beefhearta i austriackiego dodekafonisty Antona Weberna.

Zdj. Discogs.com

piguła

kto zacz: DNA

kraj: USA (Nowy Jork)

lata aktywności: 1978-1982

skład:

Arto Lindsay - wokal, gitara (1978-82)

Robin Crutchfield - klawisze (1978)

Gordon Stevenson - gitara basowa (1978)

Mirielle Cervenka - perkusja (1978)

Ikue Mori - perkusja (1978-82)

Tim Wright - gitara basowa (1978-82)

szufladka: no wave, art punk, awangarda

DNA - dyskografia i filmografia

TEEPEE - nowa płyta

6 listopada odbyła się premiera drugiego pełnowymiarowego albumu TEEPEE zatytułowanego Distant Love or: Time Never Meant Anything, and Never Will. Wydawnictwo ukazało się pod banderą wytwórni Revera Corporation i zawiera 10 utworów, do których muzykę oraz słowa napisał lider projektu Erix S. Laurent. Materiał dostępny jest na razie tylko w wersji cyfrowej i można go pobrać z serwisów: Bandcamp i SoundCloud.

Red Transistor - Nie gryzie!

EP-ka Not Bite/We're Not Crazy to jedyna fonograficzna pamiątka po amerykańskim noise-punkowym kolektywie Red Transistor. Materiał zarejestrowano w grudniu 1977 roku dla wytwórni Red Star. Mini-album pojawił się w sprzedaży jednak dopiero 13 lat później, za sprawą labelu Ecstatic Peace!, prowadzonego przez Thurstona Moore'a (Sonic Youth).

piguła
kto zacz: Red Transistor
skąd: USA
lata działalności: wrzesień 1977- sierpień 1978
skład podstawowy:
Von LMO - wokal, klawisze, gitara
Rudolph Grey - gitara, wokal
Mark Edmands - perkusja
a także:
Gary Vetter - perkusja
Rick Mascarinas - perkusja
Jim Sclavunos ("M") - perkusja
Ken Simo - saksofon tenorowy
szufladka: noise, punk, no-wave

Historia pewnej piosenki: Cronus (Saturn) - Chase

38-letnia Krystyna W. wyszła z domu w czwartek, 13 listopada, ok. godz. 21:15 i oddaliła się w nieustalonym kierunku. Kobieta do dziś nie powróciła do miejsca zamieszkania, ani nie nawiązała kontaktu z rodziną. Rysopis zaginionej:... - w sztandarowym dreszczowcu TVP, Magazynie Kryminalnym 997, aż roiło się od takich historii. Audycję nadawano, z krótkimi przerwami, od 5 października 1986 do 2 grudnia 2010 roku. Jej pierwszym prowadzącym był pułkownik Milicji Obywatelskiej, Jan Płócienniczak, zaś ostatnim (i chyba najbardziej rozpoznawalnym) Michał Fajbusiewicz. 

W ciągu 24 lat emisji programu wielokrotnie zmieniała się jego czołówka, scenografia i oprawa graficzna. Niezmienna pozostawała jedynie oprawa muzyczna magazynu. Wykorzystano w niej utwór Cronus (Saturn) amerykańskiego zespołu jazz-rockowego Chase.